W 1931 roku Antoni Kocjan zaprojektował swój pierwszy szybowiec – konstrukcję lotniczą „Czajka”. W maju tegoż roku wykonano Czajkę II wyposażoną w kabinkę z podłużnic sosnowych (każda podłużnica składa się z 4 klejonych warstw) później mocowaną na stałe, trzech lamelowanych wręg, całość kryta płótnem, którą cellonowano, Długość kabinki ok. 2,5m, największa szerokość ok. 0,6m. Kabinkową Czajkę II nazwano „papierówka”. Właśnie te wersje były produkowane w ilościach seryjnych. Statek powietrzny miał lotne własności pomiędzy egzemplarzem szkolnym, a treningowym. Stąd nosił ów płatowiec miano szybowca przejściowego. Cechowała go większa doskonałość od szybowca szkolnego, czułość na sterach, i słabsza stateczność w locie. Te własności pozwalały na naukę lotów żaglowych. Tak więc Czajki latały w Bezmiechowej, Pińczowie i Sokolej Górze. Wszystkich Czajek zbudowano ok. 140 sztuk. Powstawały w warszawskich Warsztatach Szybowcowych Kocjana, Warsztatach Kolejowych w Nowym Sączu. Również amatorsko, a także na licencji konstruowano w Estonii, Finlandii, Jugosławii i Palestynie.
(Fot. Jerzy Gruchalski)
(tekst na podstawie: Tomasz Murawski „Szybowiec przejściowy CZAJKA”)
Montaż skrzynki
Kadłub składa się ze skrzynki, kraty środkowej, belki górnej skrzynkowej i dolnej belki teowej ogonowej.
Usterzenie
Statecznik poziomy, dzielony, podparty zastrzałami z rurek stalowych. Stery krzyżulcowe. Pokrycie ze sklejki. Ster kierunku płytowy napędzany pedałami. Usterzenie profilowane w celu nadania większej doskonałości lotu.
Sterownica
Szczegóły budowy.